علوم زيستي ورزشي _ تابستان 1395 دورة8، شمارة 2، ص : 177 – 191 تاريخ دريافت : 03 / 02 / 93 تاريخ پذيرش : 02 / 11 / 93

تأثير تمرين استقامتي شنا بر سطح VEGF رية موش هاي باردار در معرض
مسموميت كادميوم
شادمهر ميردار1– عيسي مهدي نيا2 – طاهره بياني3
1. دانشيار گروه فيزيولوژي ورزشي، دانشكدة تربيت بدني و علوم ورزشي دانشگاه مازندران 2و3. كارشناس ارشد فيزيولوژي ورزشي دانشكدة تربيت بدني و علوم ورزشي دانشگاه مازندران

چكيده
هدف پژوهش حاضر، بررسي اثر يك دوره برنامة تمرينـي شـنا بـر سـطح VEGF ريـة مـوش هـاي بـاردار در معـرضمسموميت با كادميوم بود. 32 سر موش مادة ويستار پس از دو هفته آشنايي با محيط جديد و آب و سپس بارداري، بـه گروه شنا، كادميوم، كادميوم – شنا و كنترل تقسيم شدند. تمرين شنا از روز اول بارداري شروع شـد و در هفتـة دوم بـه60 دقيقه در روز رسيد. نمونه گيري از بافت ريه دو روز پس از زايمان انجام گرفت. VEGF ريه با استفاده از روش الايزا
(ELISA) تعيين شد. تجزيه وتحليل آماري با استفاده از آناليز واريانس يكطرفه و آزمون توكي در سطح معناداري 05/0
≤P انجام گرفت. نتايج نشان داد سطح VEGF رية مادران بعد از زايمان در گروه كادميوم به طور معنـا داري نسـبت بـهگروه كنترل كاهش يافت (001 /0 ≤P). تفاوت VEGFرية گروه شنا و گروه كنترل معنا دار نبود. اما VEGF رية گروه كادميوم – شنا نسبت به گروه كادميوم به طور معنا داري بالاتر بود (001 /0 ≤P). با توجه به مهار فعاليـت آنژيـوژنز ريـهتوسط كادميوم در دوران بارداري، مي توان گفت تمرين ورزشي شنا براي حفظ سطح VEGF به عنوان شاخص رگ زايي، مفيد است.

واژه هاي كليدي
دوران بارداري، شنا، فاكتور رشد اندوتليال عروقي، كادميوم.
مقدمه
تأمين سلامت مادران باردار در جامعة صنعتي و پيشرفتة امروز امري ضروري است. مسموميت هاي ناشي از آلاينده هاي صنعتي، كشاورزي و مواد سمي مي تواند تأثير نامطلوبي بر سلامت مادر و جنين داشته باشد. يكي از اين مواد سمي كادميوم است. اين ماده در طبيعت تجزيه نمي شود، اگر در آب، خاك و كودها (كودهاي فسفاته) وجود داشته باشد، به آساني توسط گياهان جذب و وارد زنجيرة غذايي مي شود (51). سبزيجات و محصولاتي مانند برنج در صورت آبياري با فاضلاب شهري يا صنعتي ممكن است به كادميوم آلوده شوند. ناظمي و همكاران (2010) كادميوم بيشتر از محدودة استاندارد ارائه شده توسط سازمان بهداشت جهاني و سازمان غذا و دارو در سبزيجات كشت شده در اطراف شاهرود را گزارش كردند (30). دود سيگار نيز يكي از منابع مهم كادميوم است و افراد جامعه به ويژه مادران باردار به آساني در معرض اين آلاينده قرار مي گيرند (25).
اين فلز مقاومت دفاعي بدن را كاهش مي دهد و حتي استنشاق غلظت پايين آن موجب بروز آسيب هاي ريوي از جمله آمفيزم ريوي ميشود (51،14). برخي مطالعات بيماري هاي كليوي، كبد، پانكراس، بيضه، جفت، سرطان، آسيب به استخوان ها، آسيب ريوي و آمفيزم را در پي تماس مزمن و طولاني با كادميوم تأييد كرده اند (51).
علاوه بر اين مسموميت مادر با كادميوم ممكن است موجب كاهش وزن نوزادان (16) و بروز بيماري هاي مختلفي در مادر شود. يكي از عوارض مسموميت مادر با كادميوم، آسيب هاي ريوي است كه موجب نارسايي هايي تنفسي و مشكلاتي براي مادر و جنين مي شود. بيماري هاي مزمن ريوي، اغلب در شرايط هيپوكسي مي توانند از طريق تنظيم عواملي مانند اندوتليال عروقي و تنظيم كننده هاي رگ زايي مانند سيتوكين ها موجب رگزايي شوند (48،40). در مقابل بيماران آمفيزمي اغلب با از دست رفتن عروق كوچك مواجهاند (48). مطالعات تجربي سيافاكاس1 (2007) نشان مي دهد كه مويرگ هاي سلول هاي اندوتليال ريه آسيب پذيرند و بقاي آنها به وجود فاكتور رشد اندوتليال عروقي2 VEGF وابسته است. آپوپتوزيس اندوتليال به از دست رفتن مويرگ ها منجر مي شود كه مي تواند مكانيسم مركزي در بيماران مبتلا به آمفيزم باشد (40).
12.Vascular endothelial growth factor . Siafakas
به طور كلي در آسيب هاي ريوي ناشي از مسموميت با كادميوم با دوز بالا، گسترش شبكة عروقي درروند كنترل و درمان بيماري مهم است.
VEGF به عنوان يك مولكول اوليه عامل رگ زايي به طور فيزيولوژيك و پاتولوژيك شناخته شده است
(41). VEGF پروتئين علامت دهنده اي است كه توسط سلول ها توليد مي شود و رگ زايي را تحريك مي كند. عضلات مي تواند VEGFترشح كنند. عملكرد طبيعي VEGF به وجود آوردن عروق خوني جديد طي تكامل جنيني، عروق خوني جديد پس از آسيب، در عضلات متعاقب تمرينات ورزشي و عروق جديد براي انشعاب عروق بسته شده است (13).
در عين حال VEGF به عنوان فاكتور نفوذپذيري عروقي نيز محسوب مي شود، زيرا اين فاكتور قابليت مؤثري در نفوذپذيري رگ هاي خوني دارد (49). مطالعات باليني و پيش باليني با هدف استفاده از VEGFنيز مفيد بودن اين عامل را در شرايط پاتولوژي و بيماري هايي مانند ايسكميك وخيم اندام ها، ايسكمي ميوكارديال و زخم هاي پوستي درمان نشده گزارش كردند (5).
از سوي ديگر از جمله سازگاري هاي عروقي با فعاليت ها و تمرينات ورزشي، افزايش تعداد مويرگ ها و رگ زايي است. برخي مطالعات حاكي از تأثير فعاليت هاي ورزشي بر فاكتورهاي رشدي است (50،42).
تمرينات ورزشي كه موجب آنژيوژنز مي شوند، از طريق عوامل رشدي، هورمون ها و سيتوكينين ها تحريك مي شوند (33، 22). افزايش پروتئين VEGF در هر دو مدل هاي انساني و حيواني در پي تمرينات ورزشي گزارش شده است. اما شدت و مدت و تكرار و نوع ورزش مي تواند بر پاسخ عوامل رشدي تأثير بگذارد. پروتئين VEGF براي حفظ مويرگ هاي عضلاني به اندازة توسعة مويرگي در پاسخ به تمرين ورزشي در عضلات اسكلتي انسان لازم و ضروري است (42، 1).
مطالعات انجام گرفته در اين زمينه نشان مي دهد مقدار VEGF در مردان فعال افزايش مي يابد، درحالي كه در مردان سالم غيرفعال تغييري نمي كند (17). از سوي ديگر مطالعة گيو1 و همكاران (2004) نشان داد كه سطوح VEGFدر فواصل 30 دقيقه، دو و شش ساعت پس از تمرين ورزشي كاهش مي يابد (9). پژوهش گوستافسون2 و همكاران (2002) نشان داد كه مقدار VEGF استراحتي مردان ورزشكار نسبت به مردان غيرورزشكار پايين تر اما غيرمعنا دار است. همچنين پروتئين VEGFدر
1 . GU
2. Gustafsson
عضلات اسكلتي انسان 24 ساعت پس از آخرين جلسة تمريني در پاسخ به 10 روز تمرين باز كردن زانوتقريباً دو برابر افزايش مي يابد (10).
آمارال1 و همكاران (2000) دريافتند پروتئين VEGF در عضلة اسكلتي موش در پاسخ به سه روزتمرين دويدن روي نوار گردان با سرعت 20 متر در دقيقه و شيب 5 درصد به مدت يك ساعت در روز، دو ساعت پس از آخرين جلسة تمريني تقريباً دو برابر مي شود (1). از سوي ديگر شكرچي زاده و همكاران (2012) با مطالعة تأثير چهار هفته تمرين مقاومتي شامل بالا رفتن از يك ستون يك متري كه با اضافه كردن وزنه به دم موش ها انجام گرفت، گزارش كردند تمرين مقاومتي تأثيري بر سطح پلاسماييVEGF در عضلات اسكلتي نداشته است (38). از سوي ديگر هرچند تمرينات ورزشي در دورة بارداري براي سلامت مادر و جنين به طور معمول توصيه مي شود، ماهيت سازگاري با تمرين در اين دوره و چگونگي مفيد واقع شدن آنها همچنان ناشناخته است (8). مطالعات جديد حاكي از آن است كه تمرينات ورزشي مي توانند در اين دوره موجب تحريك بيان عوامل مرتبط با رگ زايي مانند VEGF شوند. گيلبرت2 و همكاران (2012) گزارش كردند كه تمرينات ورزشي منظم در دوران بارداري مي تواند موجب افزايش بيان VEGF د ر موش ها شود (8). اما آيا اين پاسخ زماني رخ مي دهد كه وضعيت موش ها طبيعي باشد يا در ساير مواقع مانند ابتلا به بيماري هاي مختلف يا مسموميت با آلاينده ها نيز رخ مي دهد؟ از آنجا كه پژوهش روي آزمودني هاي انساني به دليل آثار سوء احتمالي بر مادر يا جنين از نظر اخلاقي صحيح نيست، از موشها استفاده شد. در ضمن با توجه به شرايط جسماني و اضافهوزن در دورة بارداري تمرين استقامتي شنا انتخاب شد.
بنابراين، محقق در پژوهش حاضر درصدد است تا تأثير سه هفته تمرين شنا بر VEGF رية موش هاي مادة باردار در معرض مسموميت با كادميوم را بررسي كند.
مواد و روش ها
اين پژوهش از نوع تجربي است كه در آزمايشگاه فيزيولوژي ورزشي انجام گرفت. در اين پژوهش از 32 سر موش مادة نژاد ويستار با وزن تقريبي 180-200 گرم استفاده شد. حيوانات در اتاق مخصوص با درجة حرارت دماي 2 ± 23 درجة سانتي گراد و شرايط تاريكي و روشنايي 12 ساعته نگهداري شدند و به آب و غذاي كافي دسترسي داشتند. نگهداري حيوانات مطابق با راهنماي انستيتوي بين المللي
. amaral
. Gilbert
سلامت و پروتكل هاي اين مطالعه با رعايت اصول اعلامية هلسينكي و ضوابط اخلاق پزشكي به انجامرسيد.
پس از يك هفته انتقال به محيط آزمايشگاه و آشنايي با محيط جديد و نيز يك هفته آشنايي باتمرين شنا يك موش نر با دو موش ماده در قفس براي جفت گيري قرار داده شدند. 24 ساعت پس از آن با بررسي تودة واژينال اولين روز بارداري مشخص شد (27) و آزمودني ها به طور تصادفي به چهار گروه هشت تايي تمرين، كادميوم، شنا و كادميوم و گروه كنترل تقسيم شدند.
گروه تمريني كه پنج روز در هفته به مدت 60 دقيقه شنا مي كردند.
گروه كادميوم كه كادميوم كلرايد محلول در آب به مقدار 400 ميلي گرم در ليتر، از طريق آب آشاميدني به موش ها خورانده شد (26).
گروه شنا – كادميوم كه هم در معرض كادميوم قرار داشتند و هم تمرينات گروه تمريني را انجام مي دادند.
گروه كنترل شامل موش هاي بارداري بود كه در شرايط طبيعي قرار داشتند.
برنامة تمريني: به منظور انجام برنامة تمريني شنا محقق از استخر شناي ساخته شده توسط ميردار و همكاران (مخزن آب به ابعاد 50×50×100 سانتي متر با درجة حرارت 32-30 درجة سانتي گراد) استفاده كرد. به منظور آشنايي با آب و كاهش استرس شنا و سازگاري با شرايط تمريني طي يك هفته به مدت 10 تا 30 دقيقه در داخل استخر آب قرار گرفتند. موش هاي باردار در گروه تمريني يك بار در روز (پنج روز در هفته) تا روز زايمان در مخزن مورد نظر به مدت سه هفته به شنا پرداختند. مدت زمان تمرين در آب در روز اول قبل از بارداري 10 دقيقه بود كه با افزايش روزانه 5 دقيقه، اين مدت در هفتة دوم به 60 دقيقه رسيد. زمان60 دقيقه تا پايان هفتة سوم ثابت بود. اضافه بار تمريني از طريق تنظيم قدرت و سرعت آب هنگام شنا انجام مي گرفت. به اين منظور با ثابت ماندن زمان قدرت جريان آب از 7 به 15 ليتر در دقيقه قدرت افزايش مي يافت كه اين فرايند با استفاده از متر و فلومتر انجام مي گرفت (28). نمونه برداري و آناليز آزمايشگاهي
برنامة تمريني شنا از روز اول بارداري شروع و طي سه هفته به مدت 60 دقيقه در روز ادامه يافت. نمونه گيري از بافت ريه دو روز پس از زايمان انجام گرفت. موش ها با تزريق محلول كتامين (50-30 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم) و زايلازين (5-3 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم) بيهوش و سربريده شدند (8). سپس با استفاده از تيغ جراحي بافت ريه خارج شد، آنگاه بافتها توسط تيغ جراحي جدا شده و در تيوبهاي مخصوص، بلافاصله در مايع نيتروژن قرار داده شدند و سپس براي نگهداري در فريزر دماي 70- درجة سانتي گراد منتقل شدند. ميزان فعاليت سطوح VEGFبافت ريه با استفاده از كيت ( Sensitivity: 0.39 pg/m / Rat VEGF, (CUSABIO BIOTECH, Wuhan, China ) و با روش الايزا (ELISA) تعيين شد. براي اين منظور، ابتدا بافتها با استفاده از مايع نيتروژن پودر شده و سپس در محلول بافر هموژنيزه به مدت 10 دقيقه و سرعت g8000 سانتريفيوژ شد. محلول به دستآمده براي سنجش شاخص مورد نظر با استفاده از يخ خشك به آزمايشگاه منتقل شد.
به منظور تعيين توزيع طبيعي داده ها از آزمون كولموگروف – اسميرنوف و براي تجزيه وتحليل يافتهها از آزمون آناليز واريانس يكطرفه و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. كلية محاسبات آماري مربوط به آزمون فرضها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS 19 و در سطح معناداري 05/0 ≤P انجام گرفت.
يافته ها
يافته هاي پژوهش در نمودار 1 نشان مي دهد كه وزن مادران گروه كادميوم، شنا و شنا-كادميوم در مقايسه با گروه كنترل كاهش معناداري يافته است (001/0 ≤P ). همچنين مصرف روزانة كادميوم در آب آشاميدني موش هاي رت نژاد ويستار در دوران بارداري موجب كاهش معنا دار وزن آنها در مقايسه با گروه شنا 04/0≤P و در مقايسه با گروه كنترل 01/0≤P شد.




¥

¥

نشانة معنا داري در (001/0≤P) در مقايسه با گروه كنترل
¥. نشانة معنا داري گروه كادميوم در مقايسه با گروه شنا در (04/0≤P) و در مقايسه با گروه كنترل در (001/0≤P) نمودار 1. ميانگين تغييرات وزن موش هاي رت مادر نژاد ويستار

يافته هاي پژوهش در نمودار 2 نشان ميدهد كه VEGFرية مادران در گروه كادميوم به طور معنا داري نسبت به گروه كنترل كاهش يافت (001/0 ≤P).

نشانة معنا داري (001/0≤P) در مقايسه با گروه كادميوم
¥. نشانة معنا داري (001/0≤P) گروه كادميوم در مقايسه با ساير گروه ها
نمودار 2. ميانگين تغييرات سطوح VEGF رية گروهاي پژوهش
از سوي ديگر سطح VEGF رية مادران در گروه شنا (31/15درصد) و در گروه كادميوم -شنا(13/17 درصد) نسبت به گروه كنترل افزايش يافت كه اين افزايش از نظر آماري معنا دار نبود.
اما اين تغييرات در سطوح VEGF رية مادران گروه كادميوم در مقايسه با ساير گروه ها به ميزانمعنا داري كمتر بود (001/0≤P).

بحث و نتيجه گيري
اين مطالعه درصدد بررسي تأثير كادميوم در دوران بارداري بر فاكتور رشد اندوتليال عروقي ريه و نقش تمرين ورزشي شناي استقامتي زيربيشينه در برهمكنش نسبت به آلودگي زيست محيطي كادميوم بود.
نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه وزن مادران در گروه كادميوم، شنا و كادميوم – شنا به طور معنا داري كاهش مي يابد (001/0 ≤P)، و كادميوم و ورزش شنا هر دو موجب كاهش وزن مادر مي شود. در مورد اثر كادميوم، يافته هاي اين پژوهش با پژوهش هاي قبلي انجام گرفته روي موش هاي باردار همخواني دارد (18). مطالعات حاكي از وجود شيب مادر به جنين در كادميوم خون و حفظ انتخابي بعضي از مواد و از جمله كادميوم در جفت است. اين امر بر نسبت روي به كادميوم اثر مي گذارد و كاهش وزن نوزاد هنگام تولد ممكن است به علت فقدان روي در اثر كاهش نسبت روي به كادميوم در جفت باشد (18).
از سوي ديگر براساس نتايج مطالعات انجام فعاليت هاي منظم جسماني در دوران بارداري عوارض معين و مشخصي بر پيامدهاي حاملگي ندارد و تنها ممكن است خطر تولد نوزادان با وزن پايين و بسيار پايين را كاهش دهد (21). گرشاسبي و فقيه زاده نيز نشان دادند كه تمرين هوازي زيربيشينه به صورت سه جلسه در هفته به مدت دوازده هفته در مقايسه با گروه كنترل، تفاوت معناداري در افزايش وزن مادر در دوران بارداري، طول حاملگي و وزن نوزاد ايجاد نمي كند (7). ممكن است شدت و مدت زمان هر جلسه، تعداد جلسات در هفته، سابقة انجام ورزش قبل از حاملگي و نوع ورزش (هوازي و بي هوازي) بر وزن گيري مادر در طول بارداري تأثير بگذارد. يافته هاي مگان و همكاران (2002) در مورد تأثير ورزش هاي مختلف (تمرين سبك هوازي، پنج بار در هفته به مدت 20 هفته و تمرين ملايم و سنگين هوازي تا 28 هفته) بر وزن گيري مادر در دوران حاملگي تفاوت معنا داري بين گروه كنترل و گروه هاي تمريني سبك و ملايم نشان نداد، اما گروه ورزش سنگين نوزادان كم وزن تري داشتند (24) كه با نتايج پژوهش حاضر همخواني دارد. بنابراين به نظر مي رسد علت مغايرت يافتة پژوهش حاضر با يافته هايگرشاسبي و سايرين در برنامة تمريني به ويژه تعداد جلسات بيشتر در طول هفته است.
نتايج اين پژوهش نشان داد كه مقدار VEGF رية مادران در گروه كادميوم به طور معنا داري نسبتبه گروه كنترل كاهش يافت (05/0 ≤P).
مطالعات نشان دادند كه كادميوم با مهار فعاليت آنزيم ها و مولكول هاي ضد اكسايشي موجب اختلال در دستگاه دفاعي ضد اكسايشي و ايجاد استرس اكسايشي مي شود (32، 31،6). بدن با سازوكارهاي دفاعي گوناگوني با استرس اكسايشي مقابله مي كند. افزايش قرارگيري در معرض كادميوم، موجب افزايش توليد گونه هاي اكسيژني فعال (ROS) و در نتيجه ايجاد استرس اكسايشي مي شود. از سوي ديگر افزايش مقدار ROSمي تواند موجب افزايش و تثبيت فعاليت HIF-1α شود (36، 4). تحريك ROS ممكن است موجب افزايش نفوذپذيري عروق از طريق تنظيم افزايشي VEGF شود كه اين افزايش VEGF نيز خود متأثر از تنظيم افزايشي فاكتور القايي ناشي از هيپوكسي (HIF-1α ) است (34). لي و همكاران (2006) گزارش كردند كه استرس اكسايشي از طريق توليد ROS نقش بحراني در شروع يا بدتر شدن استرس هاي ريوي ايفا مي كند. همچنين موجب تحريك بيان VEGF مي شود (20)، بنابراين انتظار مي رود كادميوم با ايجاد استرس اكسايشي موجب افزايش بيان VEGF شود كه با نتايج پژوهش حاضر مغاير است. كويينگ(2007) (34)، الكس (2009)(3) و هيروشي(2010)(12) در پژوهش هاي جداگانهاي افزايش بيان VEGF در شرايط هيپوكسي و استرس اكسايشي را تأييد كردند كه با يافته هاي پژوهش حاضر همخواني ندارد. دوز مصرفي كادميوم ميتواند توجيه احتمالي كاهش VEGF باشد. كادميوم در شرايط هايپوكسي در رفتاري وابسته به دوز موجب كاهش سطوح همةMRNA هاي ژنهاي القايي هايپوكسي مي شود. در نتيجه مي توان انتظار داشت كه كادميوم از اتصال HIF-1α به عناصر پاسخ به هايپوكسي جلوگيري مي كند. كادميوم موجب مسدود شدن تثبيت ناشي از هيپوكسي پروتئين HIF-1α و در نتيجه كاهش بيان ژنهاي القايي هايپوكسي شامل ژن اريتروپويتين و كمك به توسعه و ايجاد كمخوني مي شود (18). كادميوم با دوز مصرفي در پژوهش حاضر سبب تخريب بافت ريه و در نتيجه
كاهش سطوح VEGF مي شود كه با میج کینتــــا 1 و همكاران (2011) مبني بر تأثيرات دوگانةكادميوم در غلظت هاي پايين (5 و 10 ميلي مول) در افزايش VEGF و مهار بيان VEGF در غلظت هاي بالا با تخريب سلول، همسوست (17).
مطالعات مختلف احتمال ابتلا به آمفيزم ريوي را در افراد در معرض مسموميت با كادميوم تأييد كردند (23، 17). يكي از نشانه هاي اين بيماري كاهش فاكتورهاي رشدي از جمله VEGF است ( 46،43). بنابراين تغييرات بافتي ريه به علت قرارگيري در معرض كادميوم ميتواند توجيه كاهش VEGF در رية موش هاي مادر در معرض كادميوم باشد.
از سوي ديگر نتايج پژوهش حاضر حاكي از عدم تغيير معنا دار مقدار VEGF ريه در پي يك دوره تمرين استقامتي شنا در دوران بارداري بود. مطالعات انجامگرفته روي موش هاي غيرباردار آمارال و همكاران (2000) (1)، هوسين و همكاران2(15) و موش هاي باردار توسط گيلبرت و همكاران (2012) (8) همخواني ندارد.
براساس نتايج پژوهشها VEGF عامل كليدي مهمي در ايجاد سازگاري هاي مختلف آنژيوژنزي پس از انجام تمرينات استقامتي است. هايپوكسي موضعي ناشي از تمرينات استقامتي از ابتدايي ترين محرك ها براي ايجاد سازگاري هايي مانند افزايش چگالي مويرگي و ظرفيت اكسيداتيو است (44،39). با اين حال، هايپوكسي در برخي مطالعات مؤيد افزايش بيانROS (11) و در برخي ديگر كاهش توليد آن بود (45). از سوي ديگر ROS نتايج متفاوتي را در افزايش يا كاهش سطوح HIF-1α نشان داده است (47،29).
تمرينات سخت ورزشي مانند تمرين ورزشكاران حرفه اي براي مسابقات موجب افزايش چشمگير اكسيژن مصرفي و توليد راديكال هاي آزاد مي شود. اين امر به عدم تعادل اكسيدان –آنتي اكسيدان و افزايش ROS هنگام تمرينات سخت منجر مي شود و سيستم دفاع آنتي اكسيداني بدن را به مبارزه مي طلبد. درصورتي كه توليد راديكال هاي آزاد از توان مقابلة سيستم آنتي اكسيداني بدن بالاتر رود، فشار اكسايشي ايجاد مي شود (37، 2). نتيجة اين مقابله كاهش ذخاير آنتياكسيداني و افزايش حساسيت

. Kim
. Husain
بافت هاي بدن به آسيب اكسايشي است (37). بنابراين، به نظر مي رسد نوع و شدت تمرين استقامتي واضافه بار تمرينات در پاسخ VEGF مؤثر باشد. مطالعات انجام گرفته در مورد پاسخ VEGF پلاسما به مقدار نسبي اضافه بار در تمرينات استقامتي حاكي از آن است كه افزايش VEGFتنها در تمرينات استقامتي همراه با اضافه بار مناسب ديده مي شود و در تمرينات كوتاه مدت كه همراه با آن انجام



قیمت: تومان

برای دانلود متن کامل پایان نامه ها اینجا کلیک کنید


پاسخی بگذارید